درمان ارتودنسی با براکت
درمان ارتودنسی با براکت یکی از مؤثرترین روشها برای اصلاح نامرتبی دندانها و مشکلات فک است. با این حال، زمان شروع درمان نقش کلیدی در موفقیت و سهولت آن دارد. این مقاله به بررسی بهترین سن برای استفاده از براکت، مزایای درمان در سنین مختلف و تأثیر زمانبندی بر نتایج نهایی میپردازد.
بهترین سن برای درمان براکت ارتودنسی
بهطور کلی، دوره نوجوانی (۱۰ تا ۱۴ سالگی) بهترین زمان برای شروع درمان ارتودنسی با براکت محسوب میشود. دلایل اصلی این انتخاب عبارتند از:
۱. رشد فعال فک و دندانها
در این سن، استخوانهای فک هنوز در حال رشد هستند و بهراحتی میتوان آنها را با براکت هدایت کرد.
مشکلاتی مانند اوربایت (جلوزدگی فک بالا)، آندربایت (جلوزدگی فک پایین) یا فاصله بین دندانها در این دوره راحتتر اصلاح میشوند.
۲. رویش کامل دندانهای دائمی
بیشتر کودکان تا سن ۱۲-۱۳ سالگی دندانهای دائمی خود را دارند، اما هنوز استخوان فک بهاندازه کافی نرم است تا دندانها بهراحتی حرکت کنند.
۳. کاهش نیاز به درمانهای پیچیده در آینده
درمان زودهنگام از مشکلات شدیدتر مانند نیاز به جراحی فک یا کشیدن دندان در بزرگسالی جلوگیری میکند.
درمان ارتودنسی در سنین مختلف
۱. درمان زودهنگام (۷-۱۰ سالگی)
در برخی موارد، متخصصان ارتودنسی توصیه میکنند که کودکان در سنین پایینتر تحت معاینه قرار گیرند تا مشکلات اسکلتی فک (مانند کوچکی فک یا ناهماهنگی رشد فکها) با دستگاههای متحرک اصلاح شود.
این مرحله معمولاً “ارتودنسی پیشگیری” نامیده میشود و ممکن است نیاز به براکت را در آینده کاهش دهد.
۲. درمان در نوجوانی (۱۰-۱۴ سالگی) – دوره ایدهآل
بیشتر درمانهای ثابت (براکت فلزی، سرامیکی یا نامرئی) در این سن انجام میشود.
طول درمان معمولاً ۱ تا ۳ سال است و نتایج ماندگارتری دارد.
۳. درمان در بزرگسالی (۱۸ سال به بالا)
ارتودنسی در بزرگسالان نیز امکانپذیر است، اما به دلیل توقف رشد فک، ممکن است:
درمان طولانیتر شود (۲ تا ۴ سال).
در برخی موارد، نیاز به جراحی فک وجود داشته باشد.
از روشهای جایگزین مانند اینویزیلاین (ارتودنسی نامرئی) استفاده شود.
نتیجهگیری
✅ بهترین سن برای براکت: ۱۰ تا ۱۴ سالگی (به دلیل رشد فعال فک و سهولت حرکت دندانها).
✅ درمان در کودکی (۷-۱۰ سال): برای اصلاح مشکلات اسکلتی فک مفید است.
✅ درمان در بزرگسالی: امکانپذیر اما ممکن است پیچیدهتر و طولانیتر باشد.
